Jakie informacje muszą się znaleźć na stronie e-sklepu
Zgodnie z przepisami ustawy o swobodzie działalności gospodarczej oraz ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną na stronie e-sklepu powinny się znajdować następujące informacje o prowadzącym go podmiocie:
> imię i nazwisko (w przypadku gdy właściciel sklepu jest osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą), nazwy firmy,
> numery REGON, NIP, ewentualnie KRS,
> adres podmiotu prowadzącego sklep,
> oznaczenie sądu rejestrowego,
> dane kontaktowe,
> wysokość kapitału zakładowego w spółce akcyjnej i komandytowo-akcyjnej.
WAŻNE !!! Do danych teleadresowych poza adresem poczty elektronicznej należy dodać numer telefonu. Wynika to z orzeczenia Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (sygn. C-298/07), związanego z interpretacją dyrektywy o handlu elektronicznym (2000/31/WE).
Wzór prawidłowej informacji na temat spółki akcyjnej prowadzącej e-sklep:
PRZYKŁAD: Sklep internetowy, działający pod adresem www.rury.pl, prowadzony jest przez Wytwórnię Artykułów Metalowych S.A. z siedzibą w Warszawie, ul. Rudnickiego 1, 01-738 Warszawa, tel. 
022 633 00 00
, e-mail: sklep@rury.pl.
Spółka zarejestrowana jest w Sądzie Rejonowym dla m.st. Warszawy pod numerem KRS 00000012345, NIP 526-220-34-00, nr REGON 000000001, o wpłaconym kapitale zakładowym w wysokości 1.500 333,00 zł
Regulamin
Bez regulaminu nie można prowadzić sprzedaży w e-sklepie. Jego stworzenie wymaga dużo uwagi, a często konsultacji z prawnikiem. Z jednej strony powinien być zredagowany w formie jak najbardziej przystępnej dla klienta. Z drugiej strony powinniśmy zawrzeć w nim jak najwięcej regulacji dotyczących potencjalnych sytuacji spornych. Wyczerpujące zapisy regulaminu sprawią, że łatwiej będzie nam wygrać ewentualne spory z klientami. Oczywiście taki regulamin nie może zawierać postanowień niezgodnych z prawem. Podstawowe elementy, które musi zawierać regulamin sklepu internetowego, to:
> rodzaj i zakres świadczonych usług,
> warunki składania zamówienia,
> sposób realizacji (dostawy) zamówienia,
> warunki reklamacji i dokonywania zwrotu towaru,
> klauzula na temat przetwarzania danych osobowych.
W śród powyższych punktów jest kilka spraw, na które należy zwrócić szczególną uwagę.
Zwrot towaru
Sprzedaż na odległość (m.in. przez Internet), zgodnie o ochronie niektórych praw konsumentów, daje dodatkowe uprawnienia konsumentom. W odróżnieniu od tradycyjnej sprzedaży klient ma prawo w ciągu 10 dni od dnia, w którym otrzymał zamówiony towar, do zwrotu towaru bez podania przyczyny rezygnacji. Warunkiem skorzystania z tego uprawnienia jest złożenie przez konsumenta oświadczenia sprzedającemu w podanym powyżej terminie. W oświadczeniu klient deklaruje zwrot towaru. Termin ten uważa się za zachowany również wtedy, gdy oświadczenie zostanie nadane listownie - wówczas decyduje data stempla pocztowego.
Co ważne, klient nie musi podawać przyczyny, dla której zdecydował zwrócić towar. W razie odstąpienia od umowy umowa jest uważana za niezawartą. W ciągu 14 dni firma prowadząca sklep oraz konsument są zobowiązani do zwrotu wzajemnych świadczeń - sprzedawca pieniędzy, konsument towaru.
PRZYKŁAD: Klient zamówił w sklepie internetowym zegarek. Zapłacił za niego przelewem na konto sprzedawcy po potwierdzeniu przyjęcia zamówienia. Po otrzymaniu zamówionego towaru stwierdził, że jest on dla niego za drogi. Wysłał więc do sprzedawcy w ostatnim dniu 10-dniowego terminu list z oświadczeniem o odstąpieniu od umowy. Przedsiębiorca prowadzący sklep internetowy jest w tym wypadku zobowiązany:
> przyjąć dokonany zwrot zegarka,
> zwrócić klientowi wartość przedpłaty wraz z odsetkami ustawowymi naliczonymi od dnia, w którym została dokonana przedpłata.
WAŻNE !!! Jeśli przedsiębiorca nie zamieścił w regulaminie , ani w innym miejscu na stronie sklepu, informacji o prawie zwrotu towaru w ciągu 10 dni od jego odebrania bez podania przyczyny, to termin na zwrot wydłuża się do 3 miesięcy. Ten dłuższy termin liczy się od dnia wydania rzeczy, a gdy umowa dotyczy świadczenia usługi - od dnia jej zawarcia. Jeżeli konsument po rozpoczęciu biegu tego terminu otrzymał pisemne potwierdzenie przysługującego mu prawa do zwrotu w terminie 10 dni, termin ulega skróceniu do dziesięciu dni liczonych od daty otrzymania takiego potwierdzenia.
Nie warto wpisywać do regulaminu żadnych zastrzeżeń , które uzależniałyby możliwość zwrotu towaru od ponoszenia jakichkolwiek opłat, ponieważ takie zapisy są z mocy prawa nieważne.
Istnieje grupa wyjątkowych sytuacji, co do których klient nie będzie miał możliwości skorzystania ze zwrotu towaru - prawo odstąpienia od umowy zawartej na odległość nie przysługuje bowiem konsumentowi w przypadku:
> świadczenia usług rozpoczętych, za zgodą konsumenta, przed upływem terminu 10 dni na odstąpienie od umowy,
> nagrań audio i wizualnych oraz zapisanych na informatycznych nośnikach danych po usunięciu przez konsumenta oryginalnego opakowania,
> umowy dotyczących świadczeń, za które cena lub wynagrodzenie zależą wyłącznie od ruchu cen na rynku finansowym,
> świadczeń o właściwościach określonych przez konsumenta w złożonym przez niego zamówieniu lub ściśle związanych z jego osobą,
> świadczeń, które z uwagi na ich charakter nie mogą zostać zwrócone lub których przedmiot ulega szybkiemu zepsuciu,
> dostarczenia prasy,
> usług w zakresie gier i zakładów wzajemnych.
Należy pamiętać, że z możliwości zwrotu towaru bez podania przyczyny nie wyłącza dochodzenia przez klienta roszczeń z tytułu reklamacji oraz gwarancji udzielanej na produkt.
Klient e-sklepu ma prawo złożyć reklamację, jeżeli zakupiony towar niezgodny jest z umową. Maksymalny termin na złożenie takiej reklamacji to 2 lata od momentu wydania towaru. Klient może żądać, aby:
> wadliwy towar został naprawiony,
> towar został wymieniony na nowy,
> sprzedawca obniżył cenę lub zwrócił pieniądze.
PRZYKŁAD: Klient kupił kurtkę w e-sklepie ze sprzętem turystycznym. Według opisu sprzedawcy kurtka miała być w pełni nieprzemakalna. Po dwóch miesiącach okazało się, że kurtka całkowicie przemokła podczas spaceru. Klient skorzystał z prawa reklamowania towaru, ponieważ nie spełnia on parametrów zawartych w ofercie. Był to bowiem towar niezgodny z umową.
Realizacja zamówienia - dostawa
W przypadku realizacji zamówienia najczęstszym rozwiązaniem regulaminowym jest zapis mówiący, że zamówienie zostanie zrealizowane w ciągu określonej liczby godzin lub dni, np. towar jest wysyłany w ciągu 24 godzin od momentu potwierdzenia zamówienia. Przy określaniu terminu realizacji dostawy należy pamiętać, że przedsiębiorca powinien wykonać umowę zawartą na odległość najpóźniej w terminie 30 dni po złożeniu zamówienia przez konsumenta (art. 12 ustawy o ochronie niektórych praw konsumenta).
Jeżeli okaże się, że towar jest niedostępny w sklepie oraz nie ma możliwości jego zdobycia lub wiązałoby się to z nadmiernymi kosztami, przedsiębiorca ma prawo odstąpić od umowy, pod warunkiem że:
> w ciągu 30 dni od zawarcia umowy poinformował klienta o niemożliwości wykonania świadczenia,
> zwrócił klientowi otrzymane pieniądze.
PRZYKŁAD: Klient złożył w sklepie internetowym zamówienie na odtwarzacz mp3. Okazało się, że ostatnia sztuka w magazynie przedsiębiorcy jest uszkodzona i nie nadaje się do użytkowania. Z kolei dostawca oświadczył przedsiębiorcy, że jest w stanie dostarczyć nowy sprzęt dopiero za dwa miesiące. W związku z tym, że przedsiębiorca nie będzie w stanie zrealizować zamówienia w ustalonym terminie, musi on poinformować klienta o niemożliwości spełnienia świadczenia i zwrócić mu wszelkie przedpłaty.
Innym sposobem na odstąpienie przez przedsiębiorce od umowy jest wpisanie do regulaminu możliwości świadczenia zastępczego. Takie świadczenie powinno odpowiadać tej samej jakości i przeznaczeniu oraz cenie jak towar zamówiony pierwotnie. Jednocześnie należy poinformować konsumenta na piśmie o prawie nie przyjęcia tego świadczenia i zwrotu rzeczy na koszt sprzedającego.
PRZYKŁAD: Klient zamówił odtwarzacz DVD. Okazało się, że przedsiębiorcy skończył się zapas zamówionego modelu. Sprzedawca wysyła do konsumenta model odtwarzacza tej samej firmy, o tej samej cenie i właściwościach, ale różniących się nieznacznie wymiarami. Poinformował jednocześnie klienta o możliwości jego nieprzyjęcia i odesłaniu towaru na koszt przedsiębiorcy. Takie postępowanie przedsiębiorcy jest zgodne z obowiązującymi przepisami.
Ochrona danych osobowych
W regulaminie sklepu powinien znaleźć się zapis, który unormuje kwestie wykorzystywania danych osobowych klientów. Dane osobowe podawane podczas rejestracji mogą być przetwarzane przez podmiot zarządzający sklepem w celu realizacji zamówienia. Przetwarzanie tych danych powinno być uzależnione od wyrażenia na to zgody przez klienta. Klientowi przysługuje prawo:
> uzupełnienia, uaktualnienia, sprostowania danych osobowych,
> czasowego lub stałego wstrzymania ich przetwarzania,
> ich usunięcia, jeżeli są one niekompletne, nieaktualne, nieprawdziwe lub zostały zebrane z naruszeniem ustawy albo są już zbędne dla osiągnięcia celu, dla którego zostały zebrane,
> wniesienie sprzeciwu co do przetwarzania danych osobowych dla celów marketingowych.
Wybór formy prawnej dla e-sklepu
Sklep w sieci powinien działać w takiej samej formie prawnej jak sklep w tradycyjnej postaci. Powoli przekonują się o tym osoby handlujące w sieci poza działalnością gospodarczą, które z handlu uczyniły sobie stałe źródło przychodu. W ostatnim czasie sprzedaż prowadzona przez takie osoby stała się przedmiotem szczególnej kontroli ze strony organów podatkowych. Konsekwencje podatkowe i karnoskarbowe są dla nich na tyle duże, że korzystniej jest założyć firmę. Obowiązuje rejestracja działalności gospodarczej nie mają natomiast osoby , które okazyjnie wystawiają rzeczy do sprzedaży na portalach aukcyjnych. Takie osoby nie muszą uzyskanych dochodów rozliczać w ramach działalności gospodarczej.
PRZYKŁAD: Pan Misiek stale sprowadza z Niemiec używane rowery, które wystawia do sprzedaży na aukcjach internetowych. Nie ma on zarejestrowanej działalności gospodarczej. Skala i okres tej sprzedaży powoduje, że dochody uzyskane ze sprzedaży rowerów zostaną potraktowane przez organy podatkowe jako dochody z pozarolniczej działalności gospodarczej.
PRZYKŁAD: Pani Cichocka wystawiła na aukcji meble , które odziedziczyła po swoim wujku. Meble te nabyła w styczniu 2009 r. Sprzedała je w okresie sierpień - wrzesień 2009 r. Pani Cichocka nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie sprzedaży mebli. Nie jest więc zobowiązana do rozliczenia podof. Sprzedaż mebli nastąpiła po upływie sześciu miesięcy od końca miesiąca, w którym nastąpiło ich nabycie. W takim przypadku nie następuje dochód do opodatkowania. (art. 10 ust 1 pkt 8 lit. d)
PRZYKŁAD: Pani Nowak kupiła samochód za kwotę 12 000 w czerwcu 2009 r. W lipcu 2009 r. wystawiła go na aukcji internetowej i sprzedała go za kwotę 14 000 zł. Pani Nowak nie prowadzi faktycznie ani zarejestrowanej działalności gospodarczej w zakresie handlu samochodami. Uzyskany dochód ze sprzedaży samochodu (2000zł) jest jednak zobowiązana rozliczyć w zeznaniu rocznym PIT-36 składanym za 2009 r. Sprzedaż samochodu nastąpiła przed upływem sześciu miesięcy, w którym nabyto samochód.
Zakładając działalność gospodarczą, mamy do wyboru następujące formy jej prowadzenia:
> indywidualną działalność gospodarczą osoby fizycznej,
> spółkę cywilną,
> osobowe spółki prawa handlowego, tj. jawną, komandytową, komandytowo-akcyjną,
> spółki kapitałowe: akcyjną i spółkę z o.o.
Wybór formy prawnej jest rzeczą ważną, ponieważ ma zasadniczy wpływ na wielkość kosztów ponoszonych w związku z funkcjonowaniem firmy oraz wysokość prowadzenia podatków. Sam dobór najkorzystniejszej formy prawnej jest rzeczą bardzo indywidualną i zależy od wielu czynników, takich jak:
> wielkość przewidywanej sprzedaży,
> skład osobowy, w którym zamierzamy prowadzić prowadzić działalność gospodarczą (samodzielnie czy też z innymi z innymi osobami),
> koszty, jakie planujemy ponieść w związku z założeniem i prowadzeniem działalności gospodarczej (założenie spółki kapitałowej jest o wiele droższe niż rozpoczęcie indywidualnej działalności gospodarczej).
Formy prawnej nie muszą zmieniać firmy, które już prowadza działalność, a sieć chcą wykorzystać jako dodatkowy kanał dystrybucji towarów lub usług. Firmy te powinny jednak pamiętać o obowiązku aktualizacji danych podawanych przy rejestracji działalności zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności (PKD). W tym celu należy zgłosić aktualizacje tych danych w sądzie rejestrowym (spółki) lub ewidencji działalności gospodarczej w gminie (osoby fizyczne).
PRZYKŁAD: Spółka z o.o. prowadzi działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży detalicznej w wyspecjalizowanych sklepach obuwia i wyrobów skórzanych. Kod PKD tej klasy działalności to 47.72. Kod PKD działalności w zakresie sprzedaży detalicznej prowadzonej przez domy sprzedaży wysyłkowej lub Internet to 47.91. Spółka, rozszerzając działalność na sprzedaż obuwia i wyrobów skórzanych w sieci, powinna zaktualizować dane dotyczące PKD w Krajowym Rejestrze Sądowym (KRS) o działalność klasyfikowaną 47.91 PKD.
Pozwolenia i koncesje
Ograniczenia co do sprzedaży w internecie są analogiczne jak w przypadku sprzedaży w tradycyjnym sklepie. Konieczność uzyskania odpowiednich pozwoleń będzie więc dotyczyć tych samych produktów z gałęzi handlu co w tradycyjnej sprzedaży, np. leków, broni.
PRZYKŁAD: Pan Nowak założył internetowe biuro turystyczne. Przez Internet ma zamiar sprzedawać oferty agroturystyczne rolników z jego regionu. W tym celu zarejestrował w KRS spółkę z o.o. Pośredniczenie w zawieraniu umów o świadczeniu usług turystycznych jest zasadniczo działalnością regulowaną. W omawianym przypadku spółkę z o.o. należy zarejestrować również w rejestrze organizatorów turystyki i pośredników turystycznych, który prowadzi marszałek województwa właściwy według miejsca siedziby spółki.
Duże wątpliwości budzi ostatnio sprzedaż przez Internet alkoholu. Sprzedaż alkoholu w tradycyjnym sklepie wymaga zezwoleń gminy. Polska Agencja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych (PARPA) potwierdzała wcześniej, że przedsiębiorca, mający zezwolenie na handel w tradycyjnym sklepie monopolowym ma prawo sprzedawać alkohol również w sklepie internetowym. Dyrektor tej Agencji stwierdził jednak, że handel alkoholem w Internecie jest niezgodny z prawem (stanowisko takie zajął Krzysztof Brzózka, dyrektor PARPA, w artykule "Sprzedaż alkoholu w Internecie jest nielegalna", Gazeta Prawna nr 67/2008.). Zgodnie z jego opinią za handel w Internecie grozi utrata zezwolenia. Podejmując sprzedaż alkoholu w sieci , warto więc upewnić się we własnej gminie, jakie ma stanowisko w tej kwestii (poproś o pisemną interpretację sprzedaży alkoholu przez internet).
Zasadniczo ustawa o VAT nie przewiduje szczególnych uregulowań w stosunku handlu w Internecie. Podlega on takim samym regulacjom jak każda inna działalność handlowa. Wyjątkiem jest szczególny moment powstania obowiązku podatkowego w przypadku sprzedaży za pobraniem.
Sprzedaż za pobraniem
Jeśli sprzedaż dokonywana jest za pobraniem, to moment powstania obowiązku podatkowego w VAT jest dzień otrzymania zapłaty (art. 19 ust. 13 pkt 6 ustawy o VAT).
PRZYKŁAD: Podatnik prowadzi internetowy sklep z oponami. Zapłata za towar pobierana jest przy odbiorze towaru (za pobraniem). 2 września podatnik przesłał klientowi za pośrednictwem firmy kurierskiej zamówione opony. Z oponami przesłał również fakturę wystawioną 2 września. Towar został dostarczony 4 września. Kurier pobrał od klienta zapłatę. Kwota ta wpłynęła na konto podatnika 8 września. Obowiązek podatkowy w VAT powstaje 8 września, tj. w dacie wpływu należności na konto podatnika.
Taki sposób postępowania potwierdzają również organy podatkowe, m.in. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Kędzierzynie-Koźlu w postanowieniu z dnia 6 lipca 2007r., nr PP/443-39/07/TE: (...) jeżeli najpierw następuje wysyłka towaru wraz z dokumentem sprzedaży, a zapłata pobrana przez firmę spedycyjną lub Pocztę Polską przekazywana jest na rachunek bankowy firmy w terminach późniejszych, wówczas podatek VAT należny od dokonanej sprzedaży zostaje rozliczany w miesiącu otrzymaniu zapłaty.
Przedpłata
Z kolei jeśli towar jest dostarczany klientowi po wcześniejszym otrzymaniu zapłaty na konto sprzedawcy, to obowiązek podatkowy również powstaje z chwilą otrzymania (zaksięgowania na koncie) otrzymanej ceny, która traktowana jest jako przedpłata (art. 19 ust. 11 ustawy o VAT). PRZYKŁAD: Podatnik prowadzi księgarnię internetową. Towar przesyła firmą kurierską po otrzymaniu zapłaty. 2 września klient złożył zamówienie na książkę. Po potwierdzeniu przyjęcia zamówienia przez księgarnię klient 4 września zapłacił za książkę. Towar został dostarczony wraz z fakturą 8 września. Obowiązek podatkowy w VAT powstaje w tym przypadku w dniu wpłynięcia należności na konto podatnika - 4 września.
Ujęcie kosztów przesyłki w podstawie opodatkowania VAT
Koszty wysyłki towarów (w tym koszty wysyłki pocztą) powinny być uwzględniane w cenie sprzedanych towarów i po zsumowaniu stanowić podstawę opodatkowania VAT. Takie stanowisko również potwierdzają organy podatkowe, m.in. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z 3 stycznia 2008 r., nr IBPP2/443-172/07/BWo: (...) koszty wysyłki towaru pobierane przez dostawcę od nabycia towaru zwiększają kwotę należną od nabywcy z tytułu dostawy towaru, co oznacza, że podstawa opodatkowania na fakturze lub paragonie dokumentującego dostawę tego towaru powinna obejmować również kwotę stanowiącą koszt wysyłki. W konsekwencji koszt dostarczenia towaru nabywcy powinien być opodatkowany taką stawką podatku od towaru i usług jak wysłany towar.
Stosowanie przy kosztach przesyłki stawki VAT takiej jak do dostawy towarów ma szczególne znaczenie przy dostawie towarów realizowanej przez Pocztę Polską. Poczta przy świadczeniu swoich usług korzysta ze zwolnienia z VAT. Ze zwolnienia takiego nie skorzysta już sprzedawca towaru. PRZYKŁAD: Podatnik sprzedał w e-sklepie towar o wartości netto 200 zł. Poniósł też koszty dostawy o wartości 15 zł. Na fakturze sprzedawca zafakturował 215 zł jako kwotę netto sprzedaży towaru. Do sprzedaży tego towaru zastosował stawkę podstawową 22%. VAT należny od tej sprzedaży wyniesie 47,30 zł. Cena brutto sprzedaży towaru to kwota 262,30 zł. Taka praktyka podatnika jest prawidłowa.
Zdarza się, że podatnicy obciążają nabywców osobno kosztami transportu. Według organów skarbowych taka praktyka jest nieprawidłowa. PRZYKŁAD: Podatnik sprzedał w e-sklepie towar o wartości netto 200 zł. Do tego dochodzą koszty dostawy o wartości 15 zł. Na fakturze sprzedawca zafakturował 200 zł jako kwotę netto sprzedaży towaru. Do sprzedaży tego towaru zastosował stawkę podatkową 22%. VAT należny od tej sprzedaży wyliczył na kwotę 44 zł. Cenę brutto sprzedaży towaru wyliczył na kwotę 244 zł. Do tego podatnik odrębnie doliczył koszty dostawy , czyli 15 zł. Takie postępowanie podatnika jest nieprawidłowe w świetle wyjaśnień organów podatkowych.
Stosowanie kasy fiskalnej
Osoby prowadzące działalność gospodarczą w Internecie mają często wątpliwości, czy sprzedaż w e-sklepie musi być ewidencjonowana za pomocą kasy fiskalnej. Obowiązek ewidencjo obrotu i kwot podatku za pomocą kas fiskalnych wynika z art. 111 ust. 1 ustawy o VAT. Ogólna zasada stanowi, że rejestracji za pomocą kasy podlega sprzedaż na rzecz osób fizycznych nie prowadzących działalności gospodarczej (konsumentów - osób fizycznych). Jednocześnie na podstawie wymienionego artykułu Minister Finansów jest zobligowany do wydania rozporządzenia, w którym na czas określony zwalnia z tego obowiązku niektóre grupy podatników oraz czynności.
Aktualnie obowiązujące rozporządzenie z 19 grudnia 2008 r. przewiduje m.in. zwolnienie z obowiązku posiadania kas fiskalnych dla czynności polegających na dostawie towarów w systemie wysyłkowym (poczta lub przesyłki kurierskie), za które zapłata następuje w całości za pośrednictwem poczty lub banku na rachunek bankowy podatnika. Dodatkowym warunkiem zwolnienia jest to, aby na podstawie prowadzonej przez podatnika ewidencji i dowodów dokumentujących transakcje można było ustalić następujące dane osoby fizycznej - klienta:
> imię i nazwisko,
> dokładny adres.
To zwolnienie można odnieść również do sprzedaży internetowej, jeśli podatnik spełni wszystkie wymienione powyżej warunki. PRZYKŁAD: W sklepie internetowym sprzedawane są towary osobą fizycznym. Płatność następuje przelewem na konto przedsiębiorcy. Zakup poprzedzony jest podaniem przez konsumenta swojego imienia i nazwiska oraz dokładnego adresu zamieszkania. W takim przypadku sprzedaż dla osoby fizycznej nie podlega ewidencji w kasie fiskalnej. Korzystamy ze zwolnienia na podstawie rozporządzenia z 19 grudnia 2008 r.
Omawiane zwolnienie nie ma jednak zastosowania do grupy towarów określonych w paragrafie 4 rozporządzenia. Zgodnie z tym paragrafem zwolnieniu nie podlega dostawa:
> silników spalinowych tłokowych, wewnętrznego spalania, typu stosowanego w pojazdach mechanicznych, nadwozi do pojazdów mechanicznych, przyczep, naczep, części i akcesoriów do pojazdów mechanicznych i ich silników,
> sprzętu radiowego, telewizyjnego i telekomunikacyjnego, z wyłączeniem lamp elektronowych i innych elementów elektronicznych oraz części do aparatów i urządzeń do operowania dźwiękiem i obrazem, anten,
> sprzętu fotograficznego, z wyłączeniem części i akcesoriów do sprzętu i wyposażenia fotograficznego,
> wyrobów z metali szlachetnych lub z udziałem tych metali,
> nagranych, z zapisanymi danymi lub zapisanymi pakietami oprogramowania komputerowego: płyt CD, DVD, kaset magnetofonowych, taśm magnetycznych (w tym kaset wideo), dyskietek, kart pamięci, kartridży,
> wyrobów używanych jako paliwa silnikowe,
> wyrobów tytoniowych i alkoholowych.
PRZYKŁAD: Podatnik prowadzi wyrób biżuterii ze złota. Planuje sprzedaż swoich wyrobów w sklepie internetowym. Podatnik jest zobowiązany do ewidencji w kasie fiskalnej sprzedaży tych wyrobów dokonywanej w e-sklepie. Dla ewidencji w kasie nie ma znaczenia, że podatnik posiada wymagane dane każdego klienta.
Obrót w kasie ewidencjonujemy z chwilą otrzymania zapłaty (uznania kwoty na rachunku bankowym). Nie ma tu znaczenia, czy otrzymana kwota jest przedpłatą czy zapłatą. Jak podkreślił naczelnik Urzędu Skarbowego Łódź-Górna w postanowieniu z 10 lutego 2006 r., III/443-60/05/06/WI: Kasa rejestrująca jest urządzeniem służącym do ewidencjonowania kwot obrotu i podatku należnego (art. 111 ust. 1 ustawy). Fakt prowadzenia ewidencji przy użyciu kasy nie ma wpływu na moment powstania obowiązku podatkowego. A zatem sprzedaż należy zaewidencjonować w kasie z chwilą otrzymania przedpłaty.
Moment powstania przychodu w podatku dochodowym
Za dzień powstania przychodu z działalności gospodarczej w podatkach dochodowych uważa się zasadniczo dzień wydania rzeczy, zbycia prawa lub usług, ale nie później niż:
> dzień wystawienia faktury lub
> dzień uregulowania należności.
W przypadku sprzedaży internetowej ustalenie takiego dnia może być zróżnicowane ze względu na rodzaj form płatności oraz dostawy towaru (usługi).
PRZYKŁAD: Podatnik prowadzący e-sklep wydaje towar po wcześniejszym przelaniu należności na konto. 31 sierpnia 2009 r. otrzymał na konto bankowe należność za towar zamówiony 28 sierpnia. Towar został wydany przewoźnikowi 1 września wraz z fakturą wystawioną w tym dniu. Towar zostaje doręczony klientowi 3 września. Dniem uzyskania przychodu będzie w tym wypadku 31 sierpnia, tj. dzień uznania kwoty zapłaty przez bank.
PRZYKŁAD: Podatnik prowadzący e-sklep wysyła towary za pobraniem. 31 sierpnia 2009 r. wydał przewoźnikowi towar zamówiony 28 sierpnia. Do sprzedaży tej nie wystawił faktury. Towar został doręczony do klienta 3 września. Należność na konto podatnika wpłynęło 8 września. W tym przypadku dniem powstania przychodu jest dzień wydania rzeczy przewoźnikowi, tj. 31 sierpnia.
W praktyce często jest tak, że mimo sprzedaży towaru za pobraniem , to faktura jest wystawiana wcześniej i dołączana do przesyłki. W takim przypadku momentem powstania przychodu jest dzień wystawienia faktury. PRZYKŁAD: Podatnik prowadzący e-sklep przyjął zamówienie na towar i wystawił fakturę 2 września. Towar został wydany przewoźnikowi 3 września. Zapłata na konto podatnika wpłynęła 8 września. Przychód należy wykazać w dacie wystawienia faktury, tj. 2 września.
